Refleksje zza cmentarnego płotu

W tym roku wspominamy wszystkich zmarłych w nieco innych okolicznościach niż dotychczas. Wielu z nas zabraknie tej krótszej czy dłuższej wizyty na cmentarzu. To był element nie tylko naszej wiary, ale także tradycji i kultury. Jednak wymowa liturgii Słowa jest taka sama. „Wybawca mój żyje”, mówi Biblijny Hiob. Spoglądając zza płotu na cmentarne nagrobki, czując to fizyczne oddzielenie musimy oczyma duszy spróbować dostrzec jeszcze większy dramat ludzkiej duszy. Oto czym jest czyściec dla każdego, kto oczekuje na niebo? Czyż nie właśnie czymś gorszym? Widzisz miejsce przygotowane od Boga od założenia świata. Chciałbyś już tam być, ale ten płot, ta zamknięta brama i każda godzina wzbudzająca tęsknotę za Bogiem i obecnością pośród tych, którzy zasiedli już do Uczty Niebieskiej. Tęsknota i oddzielenie od miejsca, do którego zdążamy, niemożność dojścia tam o własnych siłach… Bardziej wymownie nie da się zrozumieć, czym jest każda chwila oddzielenia od Boga.
Dziś ten klucz do Bramy Życia znajduje się w naszych rękach. Nawet wtedy, gdy nie możemy nawiedzić cmentarza i zapalić znicza na grobie naszych bliskich. Ten klucz to odpusty, modlitwy za zmarłych, ofiara mszy świętej. Tęsknimy za wizytą na grobach? Niech przełoży się to na świadomość, jak musi tęsknić dusza czyśćcowa za Bogiem. Jak wielką tragedią może stać się potępienie, jeśli zejdziemy z drogi zbawienia.
Piekło zamyka możliwość dostąpienia Królestwa Bożego. Jednak czyściec to nie poczekalnia pełna luksusów, niczym lotniskowy salon dla VIP ów. Czyściec to czas rozłąki i tęsknoty. Tęsknoty za Odwieczną Miłością. Zatem tego dzisiejszego dnia, gdy bramy cmentarzy pozostają zamknięte, kiedy nasza tęsknota i pamięć o tych, co odeszli nie daje nam spokoju i wylewa się to w gniewie to w rozpaczy, warto raz jeszcze wziąć do ręki Pismo święte i starać się zrozumieć tęsknotę Biblijnego Hioba. Trędowaty i opuszczony przez bliskich. Wytykany palcami przez przyjaciół, przywołuje pamięć za Tym, Który jest jego wybawcą.

Jest to i nasz Wybawca. On żyje. Jego Zmartwychwstanie zniszczyło więzy śmierci, pokonało zło. Uświadamiamy sobie to tak rzadko. Zapominamy tyle razy, podczas gdy każda modlitwa za dusze czyśćcowe, każdy uczynek miłosierdzia mógłby skrócić im ten czas oczekiwania. Przybliżyć moment, kiedy Oblubieniec odzieje ich szatą godową i zaprowadzi na trwającą Ucztę Niebieską.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o modlitwie za dusze czyśćcowe?

Pomożesz nam przypominać o Nadziei jaką jest Chrystus? Wesprzyj nas: https://zrzutka.pl/yhdj73

PIERWSZE CZYTANIE (Hi 19, 1. 23-27a)
Nadzieja Hioba

Czytanie z Księgi Hioba.

Hiob powiedział:
«Któż zdoła utrwalić me słowa, potrafi je w księdze umieścić? Żelaznym rylcem, diamentem, na skale je wyryć na wieki?
Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. Potem me szczątki skórą odzieje, i oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 27 (26), 1. 4. 7. 8b. 9a. 13-14)

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, *
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu,
przez wszystkie dni życia, abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga. +
Usłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.
Będę szukał oblicza Twego, Panie. *
Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 15, 20-24a. 25-28)
W Chrystusie wszyscy będą ożywieni

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:
Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie.
Jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu.
Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod Jego stopy.
Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ap 1, 5-6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus jest pierworodnym spośród umarłych,
Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a)
Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek.
Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha.
Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o Ciało Jezusa. Zdjął Je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.
W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach.
Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstały».

Oto słowo Pańskie.