Duchowa ślepota

Po wizji powszechnego pokoju, uczty i twierdzy dziś staje nam przed oczami po raz kolejny wizja Ogrodu. Jednak dziś Izajasz nie skupia się ani na powszechnej szczęśliwości, panującym pokoju, ale zapowiada coś, co z całą mocą nastąpiło już za czasów publicznej działalności Zbawiciela. Mianowicie Ogród, jaki Bóg stworzył i podarował ongiś człowiekowi, był wolny od wszelkiego cierpienia, zła i śmierci. Śmierć weszła na świat przez zawiść diabła. Cierpienie stało się nieodłącznym towarzyszem ludzkiego losu. Dziś liturgia słowa ukazując ogrom ludzkiego bólu, cierpienia, które potrafi złamać ludzie życie za przykład przedstawia ślepotę. To właśnie nad niewidomymi lituje się Zbawiciel. Zapowiedź przejrzenia na oczy przez niewidomych wzmacnia przekaz obrazu, który ma oddać radość, jaka będzie panowała w ów dzień.

Jezus uzdrawiał niewidomych. W ten sposób dawał im niejako szansę na normalne życie. Niezależność od innych, nadzieję na utrzymanie się z pracy własnych rąk. Dziś są specjalne szkoły dla niewidomych, a nawet alfabet braila, pozwalający im czytać. Jest jednak na świecie inna ślepota, która rujnuje życie człowieka, wprowadza nieprzyjaźń między ludźmi i oddala ich od Boga. To ślepota, która dotyka tak wielu, pomimo, że oczy ciała zapewniają tzw. sokoli wzrok.

Jeśli nie dowierzamy temu, że taka ślepota może istnieć, wystarczy, że obejrzymy się dokoła siebie. Zobaczymy ludzi, którzy opływają we wszystko, ale widzą u siebie biedę, ponieważ inni wciąż mają więcej. Ludzi, którzy oburzają się, że jedzenie jakie spożywają jest niesmaczne, nie widząc tych, którzy za taki posiłek uznaliby kogoś za hojnego darczyńcę. Czyż świat nie jest pełen tych, którzy wszędzie widzą wrogów, a nie potrafią dostrzec brata i siostry. Duchowa ślepota odbiera nam też widzenie Kościoła jako wspólnoty wierzących Sprawia, że widzimy ludzki grzech, ale kompletnie nie dostrzegamy Bożej łaski. Krótkowzroczność ducha ogranicza naszą wiarę do modlitwy o sprawy doczesne, zupełnie odsuwając nam sprzed oczu to, co wieczne, co najistotniejsze i co tak naprawdę nadaje sens naszej wierze.

Zanim więc trafimy do bram twierdzy, za którymi rozpościerać się będzie rajski ogród, zanim będziemy chcieli odszukać tam lwa jedzącego słomę i wdrapiemy się na górę, gdzie odbywać się będzie uczta z tłustego mięsa oraz najwyborniejszych win, błagajmy Zbawiciela, aby przywrócił nam wzrok duszy. Niech pozwoli nam spojrzeć na Boże dary, które co dnia spożywamy, i zanim zaczniemy grymasić, niech w naszym sercu zrodzi się pragnienie złożenia dziękczynienia Temu, od Którego otrzymujemy wszystko. Kiedy na nasze drodze życia stanie ktoś, kto bardzo będzie starał się zepsuć nam dzień, zanim dziecko zdenerwuje nas swoim zwracaniem na siebie uwagi, nim współmałżonek, przełożony, podwładny, lub ktokolwiek inny stanie się dla nas ciężarem, zatrzymajmy się w tym szczególnym adwencie i zoczmy w tym człowieku brata i siostrę, których na naszej drodze życia stawia Bóg.

Robiąc tzw. świąteczne zakupy zauważmy, że drzwi kościoła też nie zostały zamknięte, a ochrona supermarketów nie zyskała nadzwyczajnych możliwości niewpuszczania na teren placówki tego czy innego wirusa.

Tego wyjątkowego adwentu prośmy Boga, abyśmy nie pozostali ślepi na duchowe potrzeby nas i naszych rodzin i byśmy martwiąc się o wigilijną wieczerzę nie zapomnieli zrobić miejsca dla Nowonarodzonego Zbawiciela.

Jeśli chcesz nam pomóc przywracać wzrok duszy zabieganym za doczesnymi potrzebami ludziom, możesz dołączyć do naszych darczyńców na stronie: https://zrzutka.pl/yhdj73

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 29, 17-24)
W owym dniu oczy niewidomych będą widziały

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Tak mówi Pan Bóg: «Czyż nie w krótkim już czasie Liban zamieni się w ogród, a ogród za bór zostanie uznany? W ów dzień głusi usłyszą słowa księgi, a oczy niewidomych, wolne od mroku i od ciemności, będą widziały. Pokorni wzmogą swą radość w Panu, i najubożsi rozweselą się w Świętym Izraela, bo nie stanie ciemięzcy, z szydercą koniec będzie, i wytępieni zostaną wszyscy, co za złem gonią: którzy słowem przywodzą drugiego do grzechu, którzy w bramie stawiają sidła na sędziów i powodują odprawę sprawiedliwego z niczym».
Dlatego tak mówi Pan, Bóg domu Jakuba, który odkupił Abrahama: «Odtąd Jakub nie będzie się rumienił ani oblicze jego już nie przyblednie, bo gdy ujrzy swe dzieci, dzieło mych rąk, wśród siebie, ogłosi imię moje jako święte. Wtedy czcić będą Świętego Jakubowego i z bojaźnią szanować Boga Izraela. Dusze zbłąkane poznają mądrość, a szemrzący otrzymają pouczenie».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 27, 1, 4, 13-14)

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obroną mojego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
przez wszystkie dni mego życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą
i oświeci oczy sług swoich.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 9, 27-31)
Uzdrowienie niewidomych, którzy uwierzyli w Jezusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy Jezus przechodził, ruszyli za Nim dwaj niewidomi, którzy głośno wołali: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!».
Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: «Wierzycie, że mogę to uczynić?».
Oni odpowiedzieli Mu: «Tak, Panie!».
Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: «Według wiary waszej niech wam się stanie».
I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: «Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie!». Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy.

Oto słowo Pańskie.