Misja „Eliasz”

Kiedyś jako małe dziecko usłyszałem zagadkę od jednego z księży głoszących rekolekcje w mojej rodzinnej parafii. Dał nam jako dzieciom zadanie, którego nie rozwiązaliśmy i następnego dnia sam musiał podać jej rozwiązanie. Jaka to była zagadka? Rekolekcjonista pytał: „Kto to jest? Urodził się a nie umarł.” Co myśmy wtedy nie nawymyślali. Nikt z nas nie pomyślał o Eliaszu. Oto bowiem ten prorok wzięty został do nieba na rydwanach ognistych i jego powrót miał być znakiem nadejścia czasów mesjańskich. Właśnie Eliasz miał namaścić Mesjasza.

Dzisiejsza Ewangelia odkrywa przed nami sekret wypełnienia się tego proroctwa. Jezus ujawnia, że mocy i łasce Eliasza przyszedł właśnie Jan Chrzciciela, a postąpiono z nim według zatwardziałego serca Heroda. Uczeni w Piśmie i faryzeusze brali to proroctwo dosłownie. Oto Eliasz zstąpi z nieba i namaści mesjasza. Owszem, zstąpił i „namaścił”. Wystarczy przypomnieć sobie przemienienie na górze Tabor. Właśnie Mojżesz i Eliasz rozmawiali z Jezusem o Jego „odejściu”. którego miał dokonać w Jerozolimie. Świadkami tego byli Piotr, Jakub i Jan. Dla szerszego ogółu wiernych „namaszczenie” mesjasza nastąpiło w czasie chrztu w Jordanie. Największy z narodzonych z niewiasty, prorok przełomu Starego i Nowego Testamentu pochylił się nad Jezusem, obmył go wodą chrztu a z nieba dał się słyszeć głos, zaświadczający o misji Jezusa. Ponadto Duch Święty, Który zstąpił na Zbawiciela w postaci widzialnej niczym gołębica były znakami, ukazującymi, że Pisma się wypełniły i oto teraz nadszedł czas zbawienia, Dzień Pański.

To zadziwiające, jak uczeni w Piśmie i faryzeusze mogli nie rozpoznać tych znaków? Działo się wówczas, kiedy zwykli udzie szli za Jezusem dostrzegając nową naukę z mocą, komentując, że nigdy wcześniej nic podobnego nie działo się w Izraelu.

My dzisiaj też chcielibyśmy rozeznania, jak postrzegać to, co dzieje się dokoła nas. Który z biskupów jest natchniony przez Boga, a który błądzi, wszak różnorodność wypowiedzi i podejścia do wielu współczesnych spraw pokazuje wiele różnych podejść do tych samych spraw. Jak bardzo pragnęlibyśmy dziś, aby stanął pośród nas Sługa Boży Prymas Wyszyński. Jak bardzo brakuje nam zdecydowanego głosu św. Jana Pawła II, czy chociażby bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Tyle, że kiedy byli obecni ciałem pośród nas, wielu nawet wierzących gorszyło się ich wypowiedziami, piętnowało ich postawę, nie doceniało tych, którzy przychodzą w Imię Pańskie.

Owszem, czasy są dziś trudne a rozeznanie niełatwe. Jednak dziś też Pan przemawia do nas i daje nam znaki. On pozwala nam skonfrontować to, co słyszymy i widzimy z nauką, którą przecież pamiętamy nawet z lekcji religii i o której uczyliśmy, że jest niezmienna. Tego więc szczególnego adwentu przypomnijmy sobie Bożą naukę, westchnijmy za spotkaniem z Chrystusem i podążajmy za głosem naszego sumienia, nawet gdyby anioł z nieba głosił nam naukę inną od świętej Wiary Katolickiej… Nie dajmy się zwieść. Przyjdź Panie Jezu…

Pomożesz nam budzić uśpione sumienia i ewangelizować w Internecie? Wesprzyj nas na stronie: https://zrzutka.pl/yhdj73

PIERWSZE CZYTANIE (Syr 48, 1-4. 9-11)
Eliasz przyjdzie powtórnie

Czytanie z Mądrości Syracha.

Powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia. On głód na nich sprowadził, a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę. Słowem Pańskim zamknął niebo, z niego również trzy razy sprowadził ogień.
Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda i któż się może pochwalić, że do ciebie jest podobny?
Ty, który zostałeś wzięty w wirze ognia, na wozie zaprzężonym w ogniste rumaki. O tobie napisano w karceniach dotyczących przyszłości że masz uśmierzyć gniew, zanim zapłonie, by zwrócić serce ojca do syna i pokolenia Jakuba odnowić.
Szczęśliwi, którzy cię widzieli, i ci, którzy w miłości posnęli, albowiem i my na pewno żyć będziemy.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 80, 2ac i 3b, 15-16, 18-19)

Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.

Usłysz, Pasterzu Izraela, *
Ty, który zasiadasz nad cherubami!
Wzbudź swą potęgę *
i przyjdź nam z pomocą.

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy, †
nad synem człowieczym, *
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 3, 4c. 6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 17, 10-13)
Eliasz już przyszedł, a nie poznali go

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza.

Kiedy schodzili z góry, uczniowie zapytali Jezusa: «Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?». On odparł: «Eliasz istotnie przyjdzie i wszystko naprawi. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy ma od nich cierpieć». Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

Oto słowo Pańskie.