Powalony łaską

Przecież wszystko było takie oczywiste. Nawet serce podpowiadało, aby z zaangażowaniem i mocą wtrącać do więzień tych heretyków, którzy głosząc jakąś nową naukę wzywają imienia Jezusowego a w synagogach i pośród diaspory sieją zamęt głosząc Jezusa z Nazaretu. Zwalczyć ten ruch, zawrócić wątpiących z tej drogi, wykorzystać pozycje i wpływy, nawet jeśli trzeba by było odwołać się do obywatelstwa Rzymu.

„Szawle, Szawle, dlaczego ty mnie prześladujesz…”. „Kim jesteś, Panie?” Powalony wobec innych, oślepiony i zdruzgotany łaską. Jego życie właśnie leży w prochu, a on zdaje się być na łasce Tego, Którego chciał wymazać z pamięci i historii Izraela. Szaweł Tarsu, znany nam jako święty Paweł. Nawrócony w drodze na misję, którą dokończył w zgoła nieoczekiwany przez nikogo sposób. Utraciwszy wzrok dla świata, odzyskał go wkrótce dla Chrystusa. Z prześladowcy stał się naczyniem wybranym, w którym Bóg zaniósł Ewangelię do pogan.

Klękając do modlitwy, idąc do Kościoła, czyniąc znak krzyża świętego, nawet nie domyślamy się, że to wszystko możemy roić, gdyż zrządzeniem Boskich wyroków tamta podróż zakończyła się w inny sposób, niż wszyscy się spodziewali. Człowiek strzela, a Pan Bóg kule nosi. Pośród tylu świętych tamtego czasu, mając tylu apostołów i świadków Obecności Bożego Syna na ziemi, Zbawiciel powołuje prześladowcę i zaprawionego w czynieniu zła skłania, aby niósł teraz w świat to, co starał się zniszczyć i wykorzenić. Następnie posyła go na krańce ówczesnego świata, aby z jeszcze większą determinacją niż tępił chrześcijaństwo, krzewił je i przekonywał rodaków do przyjęcia Jezusa z Nazaretu.

Iście zadziwiające są Boskie zrządzenia i wyroki. Zaskakujące są doświadczenia tych, którzy zostali podcięci i powaleni łaską. Te wydarzenia są dla nas zarzewiem nadziei i wzmagają pragnienie łaski.

 

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Ile razy modlimy się o nawrócenie a ten, za kogo ślemy modlitwy wydaje się być jeszcze gorszy. Ileż niespełnionych próśb, błagań, uczynionych postów i wykonanych postanowień. Wydaje nam się, że nasza modlitwa już dawno powinna skruszyć serca tych, za których ją ofiarujemy i po wielokroć wydaje nam się niezrozumiałym, dlaczego Bóg jej jeszcze nie wysłuchał. Umyka nam drobny szczegół tam, spod Damaszku. Jezus powalił łaską Szawła, ale to on musiał zdecydować, żeby chcieć przyoblec się w nowego człowieka. Nie wybrał ślepoty świata, ale przyjął cud uzdrowienia przez posługę Ananiasza. Zgodził się na śmierć starego Szawła, aby mógł żyć i wzrastać Paweł – Sługa Jezusa i Apostoł Narodów.

 

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH

Czy pragnę powstać jako nowy człowiek i uczeń Jezusa?

Pomóż innym wstawać do Nowego Życia i ukazywać Prawdę o Zbawicielu. Wesprzyj ewangelizację w Internecie: https://zrzutka.pl/yhdj73

PIERWSZE CZYTANIE  (Dz 22,3-16)
Święty Paweł opowiada o swoim nawróceniu

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Paweł powiedział do ludu:
„Ja jestem Żydem, urodzonym w Tarsie w Cylicji. Wychowałem się jednak w tym mieście, u stóp Gamaliela otrzymałem staranne wykształcenie w Prawie ojczystym. Gorliwie służyłem Bogu, jak wy wszyscy dzisiaj służycie. Prześladowałem tę drogę, głosując nawet za karą śmierci, wiążąc i wtrącając do więzienia mężczyzn i kobiety, co może poświadczyć zarówno arcykapłan, jak cała starszyzna. Od nich otrzymałem też listy do braci i udałem się do Damaszku z zamiarem uwięzienia tych, którzy tam byli, i przyprowadzenia do Jerozolimy dla wymierzenia kary.
W drodze, gdy zbliżałem się do Damaszku, nagle około południa otoczyła mnie wielka jasność z nieba. Upadłem na ziemię i posłyszałem głos, który mówił do mnie: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?»
Odpowiedziałem: «Kto jesteś, Panie».
Rzekł do mnie: «Ja jestem Jezus Nazarejczyk, którego ty prześladujesz».
Towarzysze zaś moi widzieli światło, ale głosu, który do mnie mówił, nie słyszeli.
Powiedziałem więc: «Co mam czynić, Panie?»
A Pan powiedział do mnie: «Wstań, idź do Damaszku, tam ci powiedzą wszystko, co masz czynić».
Ponieważ zaniewidziałem od blasku owego światła, przyszedłem do Damaszku prowadzony za rękę przez moich towarzyszy.
Niejaki Ananiasz, człowiek przestrzegający wiernie Prawa, o którym wszyscy tamtejsi Żydzi wydawali dobre świadectwo, przyszedł, przystąpił do mnie i powiedział: «Szawle, bracie, przejrzyj!» W tejże chwili spojrzałem na niego.
On zaś powiedział: «Bóg naszych ojców wybrał cię, abyś poznał Jego wolę i ujrzał Sprawiedliwego, i Jego własny głos usłyszał. Bo wobec wszystkich ludzi będziesz świadczył o tym, co widziałeś i słyszałeś. Dlaczego teraz zwlekasz? Ochrzcij się i obmyj z twoich grzechów, wzywając Jego imienia!»”

Oto słowo Boże.

albo:

PIERWSZE CZYTANIE  (Dz 9,1-22)
Nawrócenie św. Pawła w Damaszku

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł.
Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?”
Powiedział: „Kto jesteś, Panie?”
A On: „Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić”.
Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Wprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił.
W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. Pan przemówił do niego w widzeniu: „Ananiaszu!”
A on odrzekł: „Jestem, Panie!”
A Pan do niego: „Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się modli”. (I ujrzał w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na nim ręce, aby przejrzał).
Odpowiedział Ananiasz: „Panie, słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on także władzę od arcykapłanów więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia”.
Odpowiedział mu Pan: „Idź, bo wybrałem sobie tego człowieka za narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów i do synów Izraela. I pokażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia”.
Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział: „Szawle, bracie, Pan Jezus, który ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym”. Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy go nakarmiono, odzyskał siły.
Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym.
Wszyscy, którzy go słyszeli, mówili zdumieni: „Czy to nie ten sam, który w Jerozolimie prześladował wyznawców tego imienia i po to tu przybył, aby ich uwięzić i zaprowadzić do arcykapłana?” A Szaweł występował coraz odważniej, dowodząc, że Ten jest Mesjaszem, i szerzył zamieszanie wśród Żydów mieszkających w Damaszku.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 117,1-2)

Refren: Idźcie i głoście światu Ewangelię.

Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 4,18-19)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Mk 16,15-18)
Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Po swoim zmartwychwstaniu Jezus ukazał się Jedenastu i powiedział do nich:
„Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony.
Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie”.

Oto słowo Pańskie.