Posłani z orędziem pokoju

„Pokój mój daję wam, nie tak jak daje świat”. Te słowa Zbawiciela powinny nieustannie przychodzić nam na myśl, kiedy ktoś wyznacza nam, uczniom Jezusa Chrystusa inne cele niż te, które postawił przed nami Zbawiciel. Pokój w dzisiejszych czasach niejedno ma imię. Jedni ufają, że oparty jest na ziemskich przymierzach. Zależny od traktatów, sojuszy militarnych i układów międzynarodowych. Historia jednak pokazuje, że polityka i siła ekonomiczna oraz militarna nie są jedynymi czynnikami, które decydują o kształtowaniu się potęg i upadaniu ziemskich imperiów.

Nigdy w historii świata nie było tak trwałych sojuszy, imperiów i państw, aby nie doczekały schyłku i nie upadły. Starożytna twierdza Masada jest przykładem, że nawet to, co miało być skrawkiem ziemi nie do pokonania, samowystarczalnym i ufortyfikowanym w końcu uległo myśli technicznej, determinacji i sile nieprzyjaciela. Cóż zatem chce nam powiedzieć Jezus, kiedy mówi, że daje nam pokój inny, niż ten, który daje świat?

Pokój Chrystusowy jest oparty nie na sile militarnej, ale na potędze miłości i na słowie Boga Najwyższego. Nie da się go zaprowadzić siłą i nie jest on dostępny metodami, jakimi politycy ustanawiają ziemskie porządki w podległych sobie częściach świata. Pokój Chrystusowy jest darem dla tych, którzy otwarli swe serca da Królestwa Niebieskiego. Pozwolili, aby władztwo Zbawiciela rozciągnęło się na poszczególne dziedziny ich życia. Ci ludzie, nawet w obliczu ziemskiego terroru i prześladowań zachowali pokój serca wiedząc, że ziemscy oprawcy mogą odebrać im jedynie to, co doczesne, ale nie są w stanie zagrozić temu, co wieczne. Mogą wejść nawet do ziemskiego domu, zabijać i niszczyć, ale nie są w stanie sięgnąć tego domu, który jest nie ręką ludzką uczyniony, ale dany nam przez Ojca w niebie.

Zaledwie wczoraj obchodziliśmy święto nawrócenia św. Pawła. Dziś w liturgii Kościoła wspominamy Tymoteusza i Tytusa. Do nich m.in. Apostoł Narodów kieruje listy, które weszły do kanony Pisma Świętego. To najpierw Tymoteuszowi, a dziś każdemu z nas św. Paweł przypomina i napomina, aby rozpalić na nowo charyzmat, jaki otrzymaliśmy od Zbawiciela.

Sam Jezus powiedział, że ci, którzy czynią pokój, albowiem będą nazwani synami Bożymi. Jednak jakiż jest nasz upadek dziś, że uwierzyliśmy, iż to świat na wszystkie wystarczające narzędzia, aby czynić pokój? Ilu synów i córek Kościoła dało sobie wmówić, że tzw. tolerancja zamiast miłości i tzw. dialog zamiast głoszenia słowa Bożego dadzą nam pożądany i oczekiwany efekt? Od czasów apostolskich Kościół był także sumieniem świata. Dziś świat z aborcją, eutanazją i całym zespołem niegodziwości chce być sumieniem Kościoła.

Pod hasłami dialogu zaczęliśmy wsłuchiwać się w głos wszystkich, którzy chcą mówić Kościołowi, jakie jest jego miejsce będąc poza nim, ale jednocześnie przestaliśmy słuchać Pana Jezusa, który jako jedyny ma słowa życia wiecznego. Jezus nigdy nie twierdził, że ze wszystkimi trzeba prowadzić dialog. Do Heroda nie powiedział ani słowa. W pewnym momencie zamilknął też przed Piłatem, ale wobec wszystkich dawał świadectwo Prawdzie. My gasimy charyzmat, mocą instytucjonalnej władzy zamykamy usta niepokornym prorokom wytykającym nam grzechy, chcemy rozmawiać z tymi, którzy nami gardzą i nie chcą w ogóle z nami rozmawiać ale efekty tych działań popychają i nas i świat ku zagładzie a nie ocaleniu.

Czyż zatem nie pora rozpalić na nowo charyzmat w naszych sercach, dawać świadectwo prawdzie i głosić Chrystusa ukrzyżowanego nastając w porę i nie w porę, wykazując błąd, pouczając i trwając na modlitwie oraz Łamaniu Chleba…? Może wtedy zaczniemy się na prawdę zmieniać nie według zapotrzebowania sił ciemności, ale według życzenia Pana. Może wtedy odnajdziemy prawdziwą jedność, jeśli wszyscy nawrócimy się do Pana? Może i pokój stanie się udziałem nas samych i zapanuje za naszych dni, ale ten pokój, który daje Jezus, a nie pokój według „bogów a raczej bożków współczesności”.

Pomóż nam przypominać innym, że tylko Jezus jest gwarantem trwałego i prawdziwego pokoju. Może nas wesprzeć na stronie: https://zrzutka.pl/yhdj73


PIERWSZE CZYTANIE  (2 Tm 1,1-8)

Żywa wiara Tymoteusza

Czytanie z Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, posłany dla głoszenia życia obiecanego w Chrystusie Jezusie, do Tymoteusza, swego umiłowanego dziecka. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.
Dziękuję Bogu, któremu służę jak moi przodkowie z czystym sumieniem, gdy zachowuję nieprzerwaną pamięć o tobie w moich modlitwach. W nocy i we dnie pragnę cię zobaczyć, pomny na twoje łzy, by napełniła mnie radość na wspomnienie wiary bez obłudy, jaka jest w tobie; ona to zamieszkała pierwej w twej babce Lois i w twej matce Eunice, a pewien jestem, że mieszka i w tobie.
Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa naszego Pana ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga.

Oto słowo Boże.

albo:

PIERWSZE CZYTANIE  (Tt 1,1-5)
Tytus synem Pawła w wierze

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa.Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa, posłany do szerzenia wśród wybranych Bożych wiary i poznania prawdy wiodącej do życia w pobożności, w nadziei życia wiecznego, jakie przyobiecał przed wiekami prawdomówny Bóg, a we właściwym czasie objawił swe słowo przez nauczanie powierzone mi z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego, do Tytusa, dziecka mego prawdziwego we wspólnej nam wierze. Łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Zbawiciela naszego.
W tym celu zostawiłem cię na Krecie, byś należycie załatwił zaległe sprawy i ustanowił w każdym mieście prezbiterów, jak ci poleciłem.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 96,1-2.3.7-8a i 10)

Refren: Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.

Śpiewajcie Panu pieśń nową *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Głoście Jego chwałę *
wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, +
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę. *
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem. +
utwierdził świat tak, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 4,18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan posłał Mnie, abym ubogim głosił dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Łk 10,1-9)
Rozesłanie uczniów

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.
Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście ze sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: «Pokój temu domowi!» Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.
W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swą zapłatę.
Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: «Przybliżyło się do was królestwo Boże»”.

Oto słowo Pańskie.